Pinterest • The world’s catalogue of ideas

Explore 02 14, 2014 02 and more!

http://christostsantis.com/2014/02/14/%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%82-%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%ad%ce%bc%ce%b7%cf%82-%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%ad%cf%82-%ce%b8-%ce%b1%ce%bd/

Ένα ποίημα για τη νέα χρονιά, του Τζάνι Ροντάρι Μάντεψε, μάντη μου καλέ, εσύ που τα μελλούμενα διαβάζεις: πώς θα είναι άραγε η νέα χρονιά; Καλή, κακή ή έτσι κι έτσι; Βρίσκω γραμμένο στα βιβλ...

Ποίημα του Λευτέρη Αλεξίου αφιερωμένο στον Κρητικό αντιστασιακό (Ιούνιος 1946) Ο Ρούσσος Ανδρέα Κούνδουρος γεννήθηκε το 1891, από Σφακιανούς γονείς, στον Άγιο Νικόλαο. Αποφοίτησε από τη Νομική σχολ...http://christostsantis.com/2015/01/19/%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82/

Στις άγονες γραμμές και στων μαχών σου τα πεδία, στις φωτεινές επιγραφές και στων ματιών σου τα βιβλία, ξεφύλλισα, διάβασα-μετρώντας-και τη δική μου ιστορία. Μια χούφτα κύματα που ξεγλιστρήσαν α...

Του φίλου στιχουργού Νίκου Βαμβακά Για τον Αϊλάν Κουρντί Απόψε τρίζουν τα φώτα της σκηνής μου μοιάζουν μεσοπέλαγα απόμακρη πατρίδα ποιο ρόλο διάλεξες ξανά να μου κρυφτείς γέλα μου λίγο και θα πω πω...

Νωθρό καράβι εσάλπαρε η ψυχή απόψε μες της νύχτας τη γαλήνη, με τη κρυφή που γεύτηκε ηδονή μ' όλη τη σιωπή που εντός της κλείνει. *** Και πλέει προς τα λιμάνια της χαράς τ' άφταστα, τα ωραία και τα...

Ο ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Α: Στέκει και αφουγκράζεται: Τί τον έκανε να σαστίσει; Τί άκουσε να αντηχεί στ’ αυτιά του; Τί ήταν αυτό που τον έκανε να τα χάσει; Β: Σαν όλους που κάποτε φορέσανε αλυσίδες έτσι κι α...

Έξι φωτο-ποιήματα Οι φωτογραφίες της Αθηνάς Γαλανάκη έχουν πάντα μία ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση, και ο φάρος των Χανίων, ένα αρχιτεκτονικό ποίημα μέσα στην ιστορία, σε όλες τις εποχές του χρόν…

Edmond Jabés "Το ακρότατο κακό" http://christostsantis.com/2014/02/16/edmond-jabes-%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%cf%8c/

...ω ζωή όση έζησα κι όση θα ζήσω, χρόνος που με μιαν άμπωτη τραβιέται και να κοιτάξει πίσω του δεν στρέφει, όλα όσα πέρασαν δεν ήταν, είναι υπαρκτά, και σιωπηλά εκβάλλουν σε μια στιγμή καινούργια ...